Van huis uit ben ik autonoom audiovisueel kunstenaar.
Mijn werkveld is de overlap tussen kunst, wetenschap en spiritualiteit.
Als vanzelf kwam ik uit op het fenomeen geluid en toevallig ook op het helend vermogen van geluid:
toen ik zong voor mijn ongeboren kind, ontdekte ik de werking van mijn stem op mijn eigen lichaam.

Heel veel jaren later (en de nodige stembevrijding later) vroeg mijn vader me te zingen op zijn crematie.
Tijd voor een serieuze opleiding: Pansori Living Sound.

De wens om tijdens stervensprocessen, wakes en uitvaarten te zingen bestaat nog steeds. Op weg daar naar toe echter ontwikkelde zich een werkvorm die minstens zo interessant is.

Op basis van gelijkwaardigheid komen we bijeen en met klank oefenen we onze waarneming en met name ons vermogen te luisteren en ons vermogen onverdeelde aandacht te geven.
Krishnamurti ontwikkelde een dialoogvorm waarin hij deelnemers uitnodigt waar te nemen wat de woorden van anderen met hen doen.  Verder niets.
Lijkt me een mooi begin, op weg naar vrede.

Met klank is het makkelijker dan met woorden om een gevoel van overeenstemming, van consensus te bereiken. En dat is precies wat onze bijeenkomsten zo bijzonder maakt: de ervaring van eenheid.

Ingrid Beverwijk





Henrike Hendrikson



Marjoijn Roeleveld